ไหว้พระ@วัดยานนาวา

วัดยานนาวาเป็นวัดที่สมัยตอนที่ยังเรียนมัธยมอยู่

เดินผ่านแทบทุกวันเพราะเป็นทางผ่านไปโรงเรียน

อยู่ใกล้สถานีรถไฟลอยฟ้าตากสิน

เคยผ่านวัดนี้ตั้งแต่ลานหน้าวัดยังโล่งๆ มองเข้าไปเห็นสำเภาพระเจดีย์ตั้งเด่นเป็นสง่า

ไม่มีสิ่งก่อสร้างใดมาบดบัง ดูเป็นเอกลักษณ์มาก

วัดยานนาวาเป็นวัดโบราณ มีมาตั้งแต่ครั้งกรุงศรีอยุธยา เดิมชื่อ วัดคอกควาย
ในสมัยกรุงธนบุรีได้รับการยกฐานะเป็นพระอารามหลวง เรียกชื่อใหม่ว่า วัดคอกกระบือ

ต่อมารัชกาลที่ 1 ทรงสร้างพระอุโบสถใหม่
ในสมัยพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว รัชกาลที่ 3

โปรดเกล้าฯ ให้ปฏิสังขรณ์และสร้างสำเภาพระเจดีย์แทนพระสถูปเจดีย์ทั่วไป
เพื่อให้คนรุ่นหลังได้เห็นรูปแบบเรือสำเภาซึ่งกำลังจะหมดไปจากเมืองไทย

วัดคอกกระบือ จึงกลายเป็น วัดญาณนาวาราม และ วัดยานนาวา

วัดยานนาวาอยู่ไม่ไกลจากตลาดบางรักที่เป็นแหล่งการค้าของชาวไทยเชื้อสายจีนแต่ดั้งเดิม

เมื่อเข้าประตูวัดมาจะเห็นศาลเจ้าแม่กวนอิมให้สักการะกันก่อนเลย

รูปปั้นเทพเจ้าแห่งเงินตราเป็นสิ่งที่ขาดไม่ได้สำหรับกิจการค้าขาย

เป็นกลยุทธทางการตลาดที่หลายวัดเลือก    เพื่อขยายกลุ่มผู้เข้าวัด

ภายในพระอุโบสถเรียบง่าย เห็นได้ชัดว่าชำรุดทรุดโทรมค่อนข้างมาก

น่าแปลกใจเพราะวัดอยู่ในทำเลการค้าไม่น่าจะขัดสนทุนทรัพย์ในการซ่อมแซม

หลวงพี่ที่วัดยานนาวา ท่านรับหน้าที่ดูแลพระอุโบสถได้กรุณาเล่าให้ฟังว่า
เนื่องจากพระอุโบสถได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นโบราณสถานจากกรมศิลปากรแล้ว
จึงไม่สามารถทำการเปลี่ยนแปลงหรือซ่อมแซมโดยไม่ได้รับอนุญาตจากกรมศิลปากรได้
ทางกรมศิลปากรได้ประเมินว่าต้องใช้งบประมาณถึง 50 ล้านบาท

ในการบรณะซ่อมแซมพระอุโบสถทั้งหลัง

มองจากกราบเรือไปยังอาคารมหาเจษฎาบดินทร์

จะเห็นอาคารสูงที่สร้างค้างคาตั้งแต่สมัยเศรษฐกิจตกต่ำอยู่ด้านหลัง

สำเภาพระเจดีย์ยานนาวา มีความยาววัดจากหงอนข้างบนถึงท้ายบาหลี 21 วา 2 ศอก

ความยาวส่วนล่างวัดที่พื้นดิน 18 วา 1 ศอกเศษ
ส่วนกว้างตอนกลางลำ 4 วา 3 ศอก

ส่วนสูงตอนกลางลำ 2 วา 3 ศอก

มีพระเจดีย์ซึ่งเปรียบเหมือนเสากระโดงเรือ องค์ใหญ่และเล็กรวม 2 องค์

ภาพนี้เป็นพระเจดีย์องค์เล็กทางด้านหัวสำเภา

หน้าบาหลีท้ายสำเภามีพระสังกัจจายน์และพระพุทธรูปปางชนะมาร ให้สักการะบูชา

ภายในบาหลีท้ายสำเภา 

 ทางด้านซ้ายมีรอยพระพุทธบาทจำลอง

 ตรงกลางมีหลวงพ่อสำเภาทองเป็นองค์ประธาน

มีคำจารึกเรื่องการค้า ไทย - จีนเป็นภาษาไทยและจีนติดอยู่ที่ผนังด้านหลัง

ชื่อเดิม วัดญานนาวาราม แปลว่า ญาณอันเป็นพาหนะดุจดั่งสำเภาข้ามโอฆสงสาร

ซึ่งสืบเนื่องมาจากมหาชาติคำหลวง
เรื่องพระเวสสันดรชาดก ตอน พระเวสสันดร

ทรงตรัสเรียกกัณหาและชาลี ให้อุทิศตนร่วมกับพระบิดา

สร้างมหากุศลอันเป็นเสมือนสำเภาใหญ่
 พามนุษย์ข้ามโอฆสงสาร ไปสู่พระนิพพาน

รัชกาลที่ 3 จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ

ให้สร้างรูปหล่อสัมฤทธิ์พระเวสสันดร กัณหา และชาลี
ไว้บนพระสำเภาเจดีย์ด้วยด้านขวามีรูปปั้นประทับยืนของรัชกาลที่ 3

รูปปั้นที่อยู่ระหว่างหลวงพ่อสำเภาทองและรัชกาลที่ 3

เข้าใจว่าเป็น พระเวสสันดร กัณหาและชาลี

มองกลับไปยังบริเวณภายในวัดอีกครั้ง

จะเห็นหอพระไตรปิฎกมียอดปราสาท 3 ยอด สูง  3 ชั้น

อยู่ทางขวา ยอดปราสาทถัดไปอีก 3 ยอดเป็นซุ้มประตูทางเข้าวัด

ขอลากันด้วยภาพด้านหลังของสำเภาพระเจดีย์ตอนกลางคืน

ภาพนี้พระราชานุสาวรีย์และสำเภาพระเจดีย์

ที่ได้รับการประดับประดาด้วยแสงไฟในตอนกลางคืน